The Gathering... Jeden z tych zespołów, przy obcowaniu z którym gotyckie serca biją szybciej niż zwykle. Jeden z tych zespołów, które dokonały rewolucji w świecie ciężkiego grania, otwierając bramy prowadzące do krainy Piękna, Smutku i Emocji. Już debiut "Always..." ukazał ich jako grupę nietuzinkową, oryginalną, podążającą szlakami własnych uczuć, przeżyć i snów. Przy kolejnym "Almost a Dance" zachwyt jakby nieco opadł (wiadomo - ten nieszczęsny męski wokal), ale wiele wrażliwych i zdołowanych serduszek wiedziało, że The Gathering już niebawem zrozumie swój błąd. I rzeczywiście tak się stało. Trzecia płyta "Mandylion" stała się wiernym odzwierciedleniem marzeń zakochanych wielbicieli. Była dokładnie taka, jakiej oczekiwali po twórcach fenomenalnego "Always...". No, może poza jednym, aczkolwiek chyba najistotniejszym szczegółem. Nikt nie spodziewał się, że od tego momentu śpiewem zajmować się będzie wyłącznie kobieta...

Trzeci album, trzeci wokal, przy zdrowym rozsądku można by to uznać za szaleństwo. Gotyckie istoty mają jednak to do siebie, że w życiu kierują się uczuciami, emocjami, a nie intelektem czy logiką. Anneke Van Giersbergen okazała się być duszą, której grupa szukała od początku swej muzycznej wędrówki. Dziś "osamotniony" damski głos w zespole doomowo-gotyckim już nikogo nie dziwi, ale wtedy była to znacząca innowacja, ryzyko, za które The Gathering mógł zapłacić całkiem wysoką cenę (tracąc wielu odbiorców, oczywiście). Tak się jednak nie stało. Wręcz przeciwnie - "Mandylion" w błyskawicznym tempie oczarował dotychczasowych fanów formacji. Wysublimowane PIĘKNO i melancholijna aura tego dzieła wdarły się także do wielu nowych serc. Już nikt nie odważył się wątpić w słuszność decyzji podjętej przez zespół. Zabrakło odwagi do podważenia talentu Anneke. Żeński śpiew w Doom/Gothic Metalu przestał być kojarzony jedynie z tłem dla potężnego growlingu...

"Mandylion" to otchłań ciszy i piękna, zwiewny całun utkany z delikatnych łez rozpaczy i melancholii. Podróż przez ogród emocji i ukrytych snów, gdzie dźwięki niczym krople rosy opadają na zwiędłe kwiaty. Każdy z tych zwiędłych kwiatów symbolizuje zdeptane marzenie, pogrzebane uczucie, straconą miłość... Jedną z tych najbardziej bolesnych chwil życia... I tylko pełen zaangażowania, pasji i ciepła głos Anneke jest w stanie nieco rozjaśnić ten smutny obraz. Na pewno nieraz zastanawiałeś się nad tym, skąd wzięło się tu tyle bólu i cierpienia. Odpowiedź znajdziesz wewnątrz swojego serca i w głębi tych dźwięków. Wsłuchaj się w refren "In Motion #1", w pozorne, ulotne szczęście "Leaves", w tęsknotę i nieuniknione cierpienie "Sand and Mercury" a wtedy zrozumiesz dlaczego The Gathering nagrał TAKĄ płytę. Zrozumiesz, że nagrał ją dla Ciebie...

Dziś "Mandylion" to wręcz kult, bezdyskusyjna klasyka gotyckiego metalu. Jedno z najbardziej ujmujących, chwytających za środek duszy dzieł w tym gatunku muzyki. To także pierwsza i jednocześnie najwspanialsza płyta z wokalem Anneke Van Giersbergen. To apogeum wzruszeń, uniesień i Piękna, któremu ulec musi każdy, kto przemierza życie szlakami uczuć i emocji.

autor: Margaret

ehhhh Jontek79 (wyślij pw), 2010-10-15 23:22:15 | odpowiedz | zgłoś ehhhhhh leza w oku sie kreci gdy wracam do tego albumu.Pamietam jego premiere,mialem wtedy lat 16 i oczarowal mnie.Dzis tez czasem do niego wracam i..... wywoluje u mnie te same reakcje co kiedys.Cudowny album. Polecam fanom 'klimatycznego' metalu