strona: 1 z 2

Vinnie Stigma - Agnostic Front, materiały prasowe

rockmetal.pl: Witaj, Vinnie. Jednym z ważniejszych wydarzeń w waszym obozie w ostatnim czasie było wydanie w zeszłym roku reedycji pierwszego albumu, "Victim in Pain", razem z EPką "United Blood". Co was do tego skłoniło?

Vinnie Stigma, Agnostic Front: Cóż, zrobiliśmy to z okazji 25. rocznicy wydania historycznego i nostalgicznego dla nas długograja. To był album bardzo ważny dla hardcore'a i punka. Może nawet pierwszy krążek spod znaku nowojorskiego hardcore'a... Tak, to była pierwsza nowojorska, hardcore'owa płyta i jedno z pierwszych hardcore'owych nagrań w dziejach muzyki. Wydaliśmy je ponownie z powodu dużego zapotrzebowania na nie i z sentymentu... żeby je przywrócić.

Wasz ostatni album studyjny, "Warriors", ukazał się w 2007 roku. Czy pracujecie już nad czymś nowym?

Tak, wchodzimy do studio w listopadzie, żeby nagrać nowy album dla Nuclear Blast. Wszystkie kompozycje mamy już praktycznie gotowe. Teraz to tylko kwestia produkcji.

Istnieje już jakiś tytuł roboczy?

Nie, jeszcze nie.

A o czym będzie nowe wydawnictwo?

Wiesz, będzie o rodzinie, dumie, przyjaźni, wolności, dążeniu do samodoskonalenia... wiesz, pozytywne przesłanie o braterstwie.

To właśnie was wyróżnia pośród wielu kapel, śpiewacie o jedności pomiędzy punkami i skinami. Skąd się wzięło to przesłanie?

Z ulicy. Bo to właśnie stamtąd Agnostic Front się wywodzi. Podobnie jak nasza muzyka i styl życia. To poczucie braterstwa wynieśliśmy z ulicy.

A skąd wzięła się wasza nazwa?

To nie tyle nazwa, co idea. Wiesz, nie chcieliśmy być jak The Beatles, Blondie, The Cars... Chciałem, żeby ta nazwa niosła z sobą jakąś wiadomość.

Czy jesteście zatem agnostykami?

Tak, ale nie tylko w kwestiach religijnych. Również w sprawach politycznych, społecznych.

Patrząc na to wszystko z obecnej perspektywy, czy ulice Nowego Jorku zmieniły się od czasu twojej młodości?

Nie, zapomnij o tym. To znaczy, jasne, widziałem, jak świat się zmienia, nie tylko Nowy Jork. Wiesz, jest jak jest i musisz z tym żyć. Pewnie, że wiele rzeczy mi się nie podoba, wiesz, co mam na myśli? Zwłaszcza w muzyce. Kiedy słyszę brak szczerości w muzyce, sztuczne beaty, technikę dubową, te wszystkie przesłodzone i egzaltowane bajery. Tak samo jest ze sztuką. Na przykład pokazują ci trójnogie krzesło przymocowane do ściany... Wiesz, o co mi chodzi. Ale musisz z tym żyć. Po prostu nie zwracać na to uwagi, wyrzucić to z pola widzenia i robić swoje. Dlatego my robimy swoje. Dlatego jesteśmy hardcore'owi i dlatego mamy takich przyjaciół jak ty.

autor: Verghityax