strona: 1 z 3

Tymothy: W wywiadzie dla Morbid Noizz Magda powiedziała, że nie od początku graliście muzykę, ktorą gracie obecnie. Czy to znaczy, że na początku był black albo death metal?

Artrosis: Nie. Muzyka ta oscylowala w nieco innych klimatach (typu Paradise Lost, My Dying Bide itp). Związane to było ze składem. Nie miało to jednak nic wspólnego z blackiem czy deathem.

Magda wspomniała, że w Artrosis nastąpiły zmiany personalne. Czy były one spowodowane tym, że część członków zespołu nie zgadzała się ze zmianami w muzyce?

Rotacje personalne były spowodowane tym, że różnilismy się nieco podejściem do tego, co robiliśmy. Dla niektórych była to świetna zabawa - spotkanie towarzyskie. Ja to rozumiem, ale trzeba umieć wyznaczać sobie pewne granice. Niektórym one się zbytnio zacierały. Do tego dochodziły jeszcze sympatie i antypatie, a co najważniejsze - umiejętności, a raczej ich brak.

Mówicie, że inspiracją tekstów jest "Władca Pierścieni" Tolkiena i apokalipsa z Bibli, jak to sie stało?

Vincent: Inspiracją nie był tylko "Władcy Pierscieni", choć muszę powiedzieć, że od wielu lat jestem pod wrażeniem tego, co stworzył Tolkien. Praktycznie od momentu kiedy pierwszy raz sięgnąłem po "Władcę" (było to jeszcze w podstawówce) jest to dla mnie nr 1. Apokalipsa? Cóż, to bardzo wdzieczny temat na teksty, jeśli chodzi o taki rodzaj muzy. Stwarza odpowiedni nastrój, a poza tym coś w tym jest. Może to, że Biblia to nie książka SF. Większość tekstów powstała już dość dawno, a Magda w swoich poszukiwaniach je odkurzyła. Często powstają one w ciagu kilku minut pod wpływem jakiegoś impulsu. Myśle, że każdemu czasami zdarza się coś takiego, że po prostu rzuca go na kolana. Może to być jakaś depresja ("Epitafium") lub... ("Szmaragdowa noc"). Magda: Dwa teksty są mojego autorstwa. Ich żródłem jest codzienność oraz to, co łączy kobietę i meżczyznę. Jeśli chodzi o teksty Vincenta. Bardzo podoba mi się to, co robi i w pełni się z tym identyfikuję.

Czy nie obawiacie się porównań Artrosis do Moonlight?

Znam o wiele więcej zespołów w których śpiewają kobiety. Nie jest to żaden powód do obaw. Moonlight, podobnie jak Artrosis, dopiero niedawno zaistniał. Ja znam ludzi, którzy w ogóle nie słyszeli o Moonlight. Dla nich być może porównanie bedzie zorientowane w drugą stronę. Sam stwierdziłeś, ze gramy zupełnie inaczej niż Closterkeller. Wiele osób, które do nas piszą twierdzi to samo. Redaktorzy (nie wszyscy) widzą jednak co innego. Muszę jednak powiedzieć, że niektórzy, po głębszym przesłuchaniu naszej płyty, zmieniają zdanie. Nie wiem od czego to zależy. Nie jest to jednak nic takiego, co wyprowadzałoby nas z równowagi.

autor: tymothy