strona: 1 z 9

Wiele, powtarzam, wiele kontrowersji narosło ostatnimi czasy wokół zespołu Behemoth, a w szczególności wkoło osoby ich lidera Darskiego Adama a.k.a. Nergal. Nowa, doskonała płyta "Pandemonic Incantations" zagrana jakgdyby w nieco innym już stylui, przysporzyła Nergalowi i spółce masę zarówno wielbicieli jak i wrogów. Wywiady w oficjalnej prasie (Brum, Tylko Rock, Terrorizer...) oraz trasy koncertowe z największymi black i death metalu nie są tym, co zazdrosna konkurencja lubi najbardziej. Przede wszystkim jednak ciekawiło nas, dlaczego Nergal tak stroni od kontaktów z prasą podziemną...

Hm, to prawda, że nie przepadam za robieniem wywiadów do niskonakładowych pism, których zasięg jest bardzo ograniczony. Wiesz, jest jednak kilka pism, które pozostając w kanonach stricte undergroundowych mają pewien elitarny charakter, swego rodzaju przebojowość, którą zdecydowanie się wybijają ponad przeciętność. Dlaczego tak chętnie udzielam wywiadów dla dużych magazynów, niejednokrotnie nawet nie o profilu metalowym? Przede wszystkim dlatego, że dążę do rzeczy spektakularnych, dużych, które, zwłaszcza jeśli chodzi o Behemoth, mają odbijać się głośnym echem... Po drugie robiąc wywiad do typowo podziemnego pisma, czyta go zaledwie kilkadziesiąt osób lub czasem trochę więcej, jednak zdecydowana ich większość doskonale wie, co to jest Behemoth i zna moje zdanie na wiele tematów. Dlaczego miałbym tłumaczyć pewne rzeczy ludziom, którzy słyszeli/czytali moje słowa tak wiele razy. Sztuką jest dotrzeć do tych, którzy o black metalu nie mają żadnego pojęcia. Hm, taaaaa, wiem, teraz zapewne zapytasz mnie, co z pierwotną ideą tego gatunku, gdzie elitaryzm itp. Cóż, black metal nie jest już dzisiaj tematem tabu, a odpowiedni ludzie/media zrobiły już swoje, aby go totalnie spopularyzować, więc nie widzę sensu, aby czymkolwiek się przejmować. Poza tym dobra reklama zapewni nam większą sprzedawalność naszych albumów, co sprowadza się do czynienia pozycji zespołu większej i stabilniejszej oraz zwielokrotnia ilość fanów czarnego rocka... Oczywiście tylko wtedy, gdy nasza muzyka ich przekona... Ponadto o czym wspomniałem, ostatnie półtora roku to okres zdecydowanej absencji Behemoth na rynku... Nie udzielałem prawie żadnych wywiadów, w ogóle niewiele robiliśmy, gdyż byliśmy totalnie zaabsorbowani pracą nad trzecim albumem. 1997 to kompletnie beznadziejny rok zarówno dla mnie, jako osoby prywatnej, a także dla Behemoth. Poza tym, że w kwietniu zagraliśmy 10 koncertów w Niemczech i Niderlandach wraz z Desaster oraz Svartsyn, nie miałem zbyt wielu powodów do entuzjazmu... Dzisiaj sytuacja wygląda zupełnie inaczej, dlatego też rozmawiam dzisiaj z Tobą. Swoją drogą to jestem całkiem zadowolony z tego wywiadu, gdyż Sadistic to niezłe pismo...

autor: Łukasz Jaszak