Glenn Hughes w październiku 2009 r. ponownie odwiedził Polskę - 18.10 zagrał ze swoim zespołem w Opolu podczas XVIII Międzynarodowego Festiwalu Perkusyjnego. Dzień wcześniej odbyła się konferencja prasowa, na której obecny był nasz wysłannik. Przed Wami zapis tej rozmowy.

strona: 1 z 6

Czy planujesz nagranie płyty z kimś w duecie? Np. ze Stevie Wonderem czy Joe Cockerem?

Glenn Hughes: W zeszłym tygodniu rozmawiałem z bardzo znanym producentem muzycznym na temat współpracy z równie znaną śpiewaczką. Jeśli to się uda, to będzie fantastycznie. Nie mogę powiedzieć, o kim mowa, ale zrealizowanie czegoś takiego byłoby piękną sprawą. Czuję, że jestem już blisko zaśpiewania w duecie z kimś w Ameryce. Bo coś, czego w Ameryce jeszcze nie zrobiłem, to ukazanie im funkowego oblicza Glenna. Oni znają tylko Hughesa z Deep Purple z lat 70-tych, a chcę, żeby kojarzyli mnie z moją obecną twórczością. Dlatego też Ameryka jest miejscem, gdzie taki projekt najpewniej dojdzie do skutku. Śpiewanie w duecie z Robem Halfordem czy Dio byłoby dla mnie bezcelowe. Nie okazuję teraz braku szacunku. Uważam ich za niesamowitych wokalistów, ale sam po prostu nie jestem tego typu śpiewakiem. Zawsze chciałem zaśpiewać z czarną dziewczyną. To byłoby świetne.

Czy są jakieś szanse na nowy album w ramach Hughes Turner Project?

Glenn Hughes: Nie. Nie, ponieważ ten rodzaj muzyki traktowałem jako trwającą trzy lata przygodę w moim życiu. Chciałem po prostu zobaczyć, jak coś takiego wyjdzie. Okazało się, że w ostatecznym rozrachunku stworzyliśmy coś w stylu album-oriented rock. Było sympatyczne i ładne, pachniało nieźle, ale brakowało temu drapieżności i nie skłaniało mnie do tańca. A ja muszę tańczyć, bo dzięki temu czuję się dobrze.

Czy myślałeś kiedyś o ponownym zjednoczeniu Trapeze?

Glenn Hughes: Cóż, Mel Galley zmarł w zeszłym roku, a Dave Holland siedzi w więzieniu. Został tylko jeden gość. To już niemożliwe. Ale lubię wspomnienia związane z Trapeze.

Chcielibyśmy wiedzieć, jakie są wpływy Andersa i Matthew. Kto stanowi dla nich inspirację? Kim są ich idole?

Matthew Goom: Podobnie jak Glenn, słucham sporo Stevie'ego Wondera. Znam też dobrze twórczość Deep Purple.

Glenn Hughes: Wiecie, on jest bardziej zakorzeniony w jazzie i rocku.

Anders Olinder: Ja lubię Iana Paice'a, rzecz jasna. Do moich ulubieńców należą też John Henry Bonham, Buddy Rich...

Glenn Hughes: Podobnie jak Chad Smith (śmiech).

Soren, a co z tobą?

Soren Andersen: Prawdę powiedziawszy, ja wychowałem się na Deep Purple. Wiedziałeś o tym?

Glenn Hughes: Nie, nie miałem o tym pojęcia (śmiech).

autor: Verghityax

tutaj od 27.12.2009