Przed nami kolejny ewenement - wrocławski Lost Soul. Niby istnieją od 1991 roku, a jakby powstali wczoraj. Mimo świetnych umiejętności i niebagatelnych albumów na koncie, ciągle niedocenieni, ciągle gdzieś w ogonie, ciągle jako rozgrzewacze, a nie danie główne. Nie wiem, czy im się ta rola w końcu znudziła, ale najnowszym krążkiem "Immerse in Infinity" mają więcej niż duże szanse, by zatrząść kunktatorsko obsadzanym ostatnimi czasy deathmetalowym tronem. Krążek położył mnie na dechy, o czym w dziale recenzje, ale na chwilę wstaję z gleby, by zadać kilka pytań liderowi i mózgowi "Straconych Dusz" - przed wami Jacek Grecki.

strona: 1 z 6

Lost Soul - Jacek Grecki, źródło: archiwum zespołu

rockmetal.pl: Witaj Jacku! Nie będę ściemniał i udawał, że jestem supercool - wyluzowaniec. "Immerse in Infinity" zmieliło mnie na proszek i pozbieranie się do kupy, by zadać te kilka pytań, zajęło mi trochę czasu, lecz pozwól, że o tym później. Z informacji zebranych tu i tam wynika, że projekt Lost Soul istnieje od 1991 roku. Pamiętasz jeszcze, jak to się wszystko zaczęło?

Jacek Grecki, Lost Soul: Cześć. W zasadzie nie pamiętam, kiedy zaczęliśmy, więc sam mam sprzeczne informacje, ale teraz już chyba nie jest to takie istotne (śmiech). Nie wiem, czy zespół powstał w 1989, 1990 czy 1991 roku. Z pierwszym basistą Tomkiem graliśmy już od 1987. Mieliśmy po 10-12 lat, byliśmy przepełnieni marzeniami o karierze i scenicznych podbojach. W 1989 poznaliśmy się z Adamem (mieszkał kilka bloków dalej), kupiliśmy perkusję i zaczęliśmy próby, na których szukaliśmy własnego stylu i szczęścia w smaku tanich win (śmiech).

Nie bez kozery pytam, bo przyglądając się, co mówią i piszą media o Lost Soul, można odnieść wrażenie, że ma się przed oczami obrazek pt. "pojawiam się i znikam". Wydanie pierwszego longplaya "Scream of the Mourning Star" to dopiero rok 2000. Mimo iż płyta była dobra, a jej promocją zajęła się firma MMP, to jednak zbyt często o was poczytać się nie dało. Mam wrażenie, że do końca nie wypaliła też promocja Empire Rec. w przypadku nietuzinkowego "Ubermensch", no i to fatalne, że się tak wyrażę, zaginięcie po wydaniu świetnego "Chaostream" (2005 r.). O co tu chodzi?

Sam nie wiem do końca (śmiech). Z tego wszystkiego wynika, że byliśmy po prostu za ciency (śmiech). Teraz jesteśmy dobrzy i od razu jest szum. Nie chciałbym już nikogo wyróżniać z nazwy czy z nazwiska i opowiadać o "zasługach". Czas minął, płyty są wydane, nic co się zdarzyło nie ulegnie zmianie, więc i ja powoli uciekam od myślenia "co by było gdyby...". Wiem natomiast, że kompozycje były przemocarne i gdyby każdy z nas był lepszym muzykiem, gdybyśmy mieli wystarczającą ilość pieniędzy na odpowiedni sprzęt i wystarczająco czasu w studiu, mogło być trochę inaczej. Finalnie widzę błędy u źródła, gdyby ich nie było, mógłbym najeżdżać na wytwórnie czy na kogokolwiek. Jednak kończę na rozrachunku z samym sobą, bo po co dodatkowo denerwować się błędami innych (śmiech).

Wasze krążki są przykładem konsekwentnego, mimo wszystko, progresu zespołu, w związku z tym nasuwa się pytanie, czy te materiały trafiały w ręce odpowiednich ludzi? Pytam mając na uwadze tych, co dopiero zamierzają się pchać w muzyczny biznes.

autor: Megakruk

re: Caly Jacek Megakruk (wyślij pw), 2009-11-19 19:57:09 | odpowiedz | zgłoś Oczywiście masz Panie najświętsze prawo komentowania i wyrażania swojej opinii - lecz gwoli ścisłości, raczej obwiniałbym autora tego wywiadu - czyli mnie, bo zadałem właśnie takie a nie inne pytanie dotyczące także tej części historii Lost Soul. Więc jeżeli już do kogoś pretensje - to do mnie.

re: Caly Jacek Megakruk (wyślij pw), 2009-11-20 20:56:17 | odpowiedz | zgłoś Cóż chcąc się mylić, mylisz się. Pana Jacka nie znam. Przyczynkiem do wywiadu był świetny materiał jego autorstwa. Nie podważam wkładu Adama Sierżęgi w twórczość Lost Soul, stąd też pytanie o byłych członków zespołu. Dlaczego się udzielam, cóż - moje teksty to oczywiście zaproszenie do dyskusji, to że jestem ich autorem nie oznacza, że nie mogę w niej zabierać głosu. Nie jestem dziennikarzem z zawodu, lecz jedynie fanem muzyki, co też doskonale widać w niedostatkach moich tekstów i nieobiektywnym podejściu (które jest dla mnie mrzonką) - ale przez to chętnie dyskutuję o muzyce, a nie tylko opisuję ją. Skoro ktoś mógł opisać co sądzi na temat Jacka Grackiego i jego wypowiedzi, nie omieszkałem jako osobiście zainteresowany w formie uzupełnienia dodać swych kilku groszy gwoli wyjaśnienia nieścisłości.