Niecodziennie ma się okazję rozmawiać z tak znanym i legendarnym zespołem jakim jest Paradise Lost, nam udało się to przed koncertem we Wrocławiu 5.06.2001. Mieliśmy lekką tremę, ale Paradajsi okazali się bardzo sympatycznymi i wyluzowanymi gośćmi, nietrudno było wyciągnąć od nich parę zdań. Siedzieliśmy sobie razem w garderobie, gdzie prowadziliśmy luźną pogadankę głównie z Gregiem Macintoshem oraz Aaronronem Aedym, ale udało się nam również zamienić parę słów z Nickiem Holmesem. Po przywitaniu się z cala "rajską" drużyną przeszliśmy do konkretów:

strona: 1 z 4

Mechangel: Chcielibyśmy się dowiedzieć od was, dlaczego wasz album nazywa się "Believe in Nothing" ("Uwierz w nic" lub "nie wierze w nic")?

Greg Macintosh: Jest to swojego rodzaju ironia, to taki mały żart o zabarwieniu pesymistycznym... pomysł wyszedł od Nicka, który maszczególnie bardzo pesymistyczne podejście do życia. To bardzo zabawne zagranie ze strony zespołu, który od 12 lat jest postrzegany jako "przykry" bądź "przygnębiony", nazwać album właśnie w ten sposób, oczywiście wierzymy w różne rzeczy, ta nazwa to po prostu taki mroczny żart.

Szymon Majewski: Wiec nie odnosi się to do wiary religijnej?

Aaronron Aedy i Greg: To odnosi się do wszystkiego, do religii też...

Mechangel: W takim razie jak mamy rozumieć tytuł jednego z utworów z tej płyty "I am nothing." (ang. "Jestem niczym")?

Greg: Podobnie. Ten tytuł również wypełniony jest ironią... Wydaje mi się, że ludzie traktują niektóre rzeczy zbyt dosłownie... Owszem - jest to piosenka traktująca o samokrytyce, ale nie należy traktować jej dosłownie...

Mechangel: Na waszej nowej płycie znów można usłyszeć ciężkie riffy gitarowe... Czy jest to nowa droga, którą będzie kroczyć Paradise Lost? Czy może taki mały powrót do korzeni?

Greg: Nie, każdy nasz album to zupełnie oddzielna historia, kiedy ludziom się wydaje że idziemy w "tym kierunku", to my zwykle robimy na odwrót, robimy to po swojemu, zawsze będziemy kapelą pięciocząstkową, każdy album będzie odzwierciedlał nastroje panujące w kapeli w chwili tworzenia. Nie chcemy być zespołem przewidywalnym, chcemy żeby ludzie zawsze z podnieceniem czekali na nasze kolejne dzieła.

Szymon: Czytałem gdzieś, że Greg przypomniał sobie jak gra się na gitarze i stęsknił się za graniem ciężkich riffów i dlatego jest to płyta cięższa niż "Host" na przykład... Co ty na to?

Greg: No wiec, rzępolę dalej tak samo fatalnie lub dobrze jak wcześniej (śmiech) wiec to chyba nie ma nic z tym wspólnego...

Szymon: Opowiedzcie nam jak wyglądała praca nad ta płytą. Gdzie nagrywaliście? Jak długo i z kim?

Aaron: Spędziliśmy jakieś cztery tygodnie w sali prób... to była taka przedprodukcja, później zgrywaliśmy ten materiał w czterech różnych studiach w Londynie, to trwało jakieś półtora do dwóch miesięcy, potem pojechaliśmy do Niemiec, gdzie materiał był miksowany, masterowany przez z faceta który się nazywał Wolfgang... zaraz jak on miał na nazwisko??? Steve! Jak nazywał się gość, który nam miksował album?

autorzy: Maciek "Mechangel" Merkur, Szymon Majewski