Dziewiętnasty listopada, chłodny wieczór, około godziny osiemnastej, klub "Stodoła". Czekam razem z grupą zmarzniętych, młodych ludzi przed autokarem, w którym prawdopodobnie siedzą muzycy Soulfly. Co prawda ja mam trochę inny cel niż zdobycie autografu, ale marznę tak samo. W końcu przychodzi ktoś z obsługi i wprowadza mnie do autokaru. Jeszcze tylko pewna pani z mikrofonem musi wyjść i moja kolej. Wreszcie jestem w środku. Na początek dziwny zapach, znany jakby ze szkoły. Nie ważne, bo Marcelo już czeka. Opatulony w zimową, puchową kurtkę, w czapie nasuniętej prawie na same oczy i uszy, z których połyskują dość duże kolczyki. Na początek tradycyjna gadka-szmatka, np. o wadach polskiego klimatu, zwłaszcza w miesiącach zimnych, ale potem przechodzimy do konkretów. Zobaczmy więc, co ciekawego miał Marcelo do powiedzenia.

strona: 1 z 4

rockmetal.pl: Jak ci się podoba twój drugi pobyt w Polsce?

Marcelo: Bardzo mi się podoba, ludzie w Polsce są bardzo ciepli, przeciwnie klimat, ale naprawdę dobrze się u was czuję, zresztą byłem u was więcej razy, kiedy jeszcze zajmowałem się światłami dla Sepultury. To było w 94 czy 95 roku i widzę, że jest u was coraz ładniej.

Czy kiedy ostanio grałeś u nas z Soulfly, nie byłeś trochę rozczarowany tym, że koncert nie sprzedał się całkowicie?

Nie, nie byłem, bo był to dopiero początek Soulfly. Wiesz, nowy zespół, ludzie go jeszcze nie znali, a więc brałem tą ewentualność pod uwagę.

Od tamtego czasu zaszło trochę zmian w zespole, z pierwszego składu zostaliście tylko ty i Max. Czy mógłbyś nam coś powiedzieć o nowych muzykach?

Ciężko jest to zrobić w kilku słowach. To jest tak, że większość zespołów istnieje przez długi czas, przeważnie dorastają razem, mieszkają gdzieś w sąsiedztwie, tworzą paczkę przyjaciół, wiesz coś na zasadzie "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego". A Soulfly to prawdziwy zespół, ale i rodzina, więc wszyscy jesteśmy tu profesjonalistami, ale nie tylko to. Mikey jest z nami od półtora roku. Przedtem problemem Soulfly były partie gitarowe, bo tak naprawdę nigdy przed Mikey'em nie mieliśmy typowego gitarzysty. Luisio jest naszym kumplem, jamowaliśmy trochę razem, ale w końcu on wrócił do swojego zespołu Logan, gdy został do nas przyjęty, miał już swój zespół i od razu było wiadomo, że jest u nas tymczasowo. Więc rozglądaliśmy się za człowiekiem, który będzie mógł zostać z nami na dłużej, wierzę, że Mikey jest tym człowiekiem.

Jak się czujesz będąc w tak długiej i dużej trasie, wiesz, duża ilość koncertów, ogrom ludzi stojących naprzeciw was i śpiewającyh wasze kawałki?

Wiesz, to jest świetne uczucie, starasz się pisać muzykę, opisujesz w niej swoje życie, a ludzie przychodzą na koncerty, żeby posłuchać tego, posłuchać muzyki, ale posłuchać i liryk, rozpoznają cię, po prostu to czują. Ale oczywiście sama trasa jest trochę męcząca, dziś tu, jutro tam, lecz to jest cena...

A co powiesz o energii emitowanej przez fanów podczas koncertu?

Człowieku, jest gigantyczna, jest potężna! Stoisz na scenie, patrzysz na tych wszystkich ludzi, wrzeszczących, skaczących, reagujących na to, co robisz w każdej sekundzie. To naprawdę kurewsko mocna rzecz.

Znasz jakiś polski zespół grający ostro?

Oh... pamiętam jeden, gdy jeszcze byłem u was z Sepulturą, ale nie pamiętam nazwy. Wiesz, zawsze miałem kłopoty z tymi nazwami...

autor: Lekter