strona: 1 z 4

Tymothy: Czy mógłbyś przedstawić pokrótce historię Eblis?

Nazgul: Pytanie, które już zdążyłem znienawidzieć. Eblis istnieje już 6 lat, zrodzony z mroku mojej duszy i duszy Eihorta. Powoli pisaliśmy materiał od początku. Część wyrzuciliśmy, część została. Gdy 3 lata temu dołączył do nas Smrtan, do gotowego materiału dodaliśmy syntezatory. Jako, że nie mialiśmy nigdy szczęścia do perkusistów, nie pozostało nam nic innego jak zaprogramować gary. Całość nagraliśmy we wrześniu '97 w katowickim studio CYBER. Już w trakcie nagrywania miałem sporo materiału na nowy album. Do tej pory (sierpień 98) zrobiliśmy około 15 minut z klawiszami i około 25 na dwie gitary. Teksty mam napisane już od dłuższego czasu. Gdy zaaranżujemy cały materiał, na spokojnie zajmę się wokalami.

Na folderze reklamowym "mówi" się o Eblis jako polskiej odpowiedzi na Dimmu Borgir. Czy utożsamiacie się z ich twórczością?

Jak można się domyślić, to nie my umieszczamy swoje reklamy w gazetach i na folderach, a robi to firma, która wydała album. Niestety koleś z Faithless nie rozumie, że takie porównanie nie ma dla nas żadnej racji bytu. Ani takie, ani porównania z Limbonic Art. Przecież każdy, kto posłucha tej muzyki słyszy, że gramy inaczej od Limbonic Art, a co dopiero od Dimmu Borgir. Oczywiście nie wzorujemy się ani na jednych, ani na drugich. Być może występują pewne podobieństwa, ale jest to zrozumiałe, gdyż garmy metal i używamy klawiszy. Nic poza tym. Myślę, że jeśli Limbonic Art miałby brzmienie Dimmu Borgir, to byłaby jedna, dużo lepsza kapela. Poza tym sama struktura kawałków i riffów tych dwóch zespołów jest prosta.

Ciekawym patentem było wprowadzenie gitar klasycznych, skąd ten pomysł?

Dziekuje za uznanie. To mój pomysł. Ucząc sie grać na gitarze miałem gitarę klasyczną i pozostał mi pewien sentyment. Po prostu to brzmienie wgryzło się w moją duszę, a więc także w to, co tworzę. Prawie cały nowy materiał, stary też, został skomponowany na gitarze klasycznej. Dopiero później jest to przekładane na gitary elektryczne. Część klasyków oczywiście pozostaje.

Czy nie uważasz, że automat perkusyjny powoduje, że muzyka staje się syntetyczna?

Myślę, że tak właśnie się staje, ale gdy perkusja jest dobrze zaprogramowana, w niczym to nie przeszkadza. Poza tym muzyka mogłaby być sztuczna, gdyby była skomponowana na komputerze, bez użycia talentu tworzenia. My gramy ją sami, sztuczny jest tylko rytm. Jedno z czym się zgadzam to to, że trochę nieodpowiednio dobralismy brzmienie perkusyjne. Głównie talerze nie brzmią jak powinny, a i stopy są gdzies schowane. Przyzwyczaiłem się już jednak do tego i uważam, że całej płyty słucha się zajebiscie (ja też tak uważam - przyp. autora). Poza tym wiele kapel ma "żywych" perkusistów, którzy albo nie umieją grać, albo nagrywają także przy pomocy komputera, źle dobierając brzmienia. Tak więc jeśli nie znajdziemy szybkiego i technicznego perkusisty nadal będziemy programować gary, mnie to nie przeszkadza.

autor: tymothy