Nowy krążek grupy Dave'a Lombardo - Grip Inc. - zatytułowany jest "Solidify". Z wokalista zespołu Gusem Chambers rozmawia Andrzej Fabis.

strona: 1 z 2

Gus to wasza 3 plyta nagrana wspólnie. Powiedz, jak to jest grać z tak znanym i cenionym bebniarzem jak Dave Lombardo?

Na początku miałem wiele obaw, czy podołam tej pracy. Być wokalistą w zespole to niewdzięczna charówka. Co do Dave'a, to myślę, że nie było z jego strony jakiejś specjalnej presji na mnie. Po prostu musieliśmy się dotrzeć. Wiesz, on jest naprawdę miłym facetem. Te opinie, które krążą o nim, nie mają pokrycia w życiu.

Szukałem informacji o Tobie i przyznaję się, że sprawiło mi to wiele kłopotu. Powiedz, gdzie tkwią twoje korzenie muzyczne i jak dotychczas przebiegała twoja kariera.

Użyłeś słowa kariera, którego nie znoszę. Zacznę od tego, że wychowałem się w rodzinie wielodzietnej, a do tego byłem adoptowany i wiesz, moi przybrani rodzice powiedzieli mi o tym dopiero 5 lat temu. To był dla mnie szok, tym bardziej, że moja rodzina była bardzo biedna i trudno nam było przeżyć czasami jeden dzień. Mimo to nigdy nie zaznałem krzywdy, czy poniżenia. To była twarda szkoła życia. Może dlatego zainteresowałem się muzyką rockową czy metalową, w mojej dzielnicy było wiele kapel, które grały w różnych knajpach i pubach, przeważnie ciężkiego rocka. To był inny świat, którego nie mogłem dotknąć. Ale to właśnie wtedy powziąłem decyzję, że będę muzykiem rockowym. To była ciężka praca od świtu do nocy, bez znaczących sukcesów i bez wielkich pieniędzy. Byłem elektrykiem, road managerem, starszym mikrofonowym, cha cha cha i czym kto chciał jeszcze. Śpiewałem, nawet disco, żeby przeżyć. Na szczęście mam to już za sobą. Wiesz, ja bardzo lubię cieżkie rockowe granie z lat siedemdziesiątych i tych wspaniałych wokalistów: Ozzy, Paul Rodgers, Mike Chapman i wielu innych. Całe szczęście, że teraz mogę robić w zespole to, co mi najbardziaj odpowiada.

W takim razie jesteśmy we właściwym punkcie naszej rozmowy. Wasz nowy krążek "Solidify" jest moim zdaniem bardziej równy od poprzednich płyt. Moją szczególną uwagę przykuł utwór "Human?". Czy to jest pieśń o nas, ludziach żyjących na tej planecie?

I tak, i nie. Pisałem ten utwór pod wpływem pewnego wydarzenia, które miało miejsce w Stanach. Wiesz tam ludzie zyją jakby w odosobnieniu. Często zdarza się tak, iż ktoś umiera i nie ma kto go pochować. W zeszłym roku przeczytałem w prasie właśnie o takim zdarzeniu. Bardzo znana i ceniona artystka, której nazwiska nie wymienię, bardzo bogata, zmarła i ludzie którzy jak hieny rzucili się na pamiątki po niej i ten cały szum wokół jej śmierci, do tego brak reakcji rodziny, pewnego szacunku dla zmarłej, tylko pogoń za sensacją, to było obrzydliwe. Wtedy właśnie zrodził się pomysł napisania tego utworu. Przecież w koncu jesteśmy ludżmi, mamy jakieś wartości, kochamy się nienawidzimy, ale czy musimy zachowywać się jak hieny?

autor: Andrzej Fabis