Usiadło nas troje - ja (Lilly), Piotrek (MonK) i Konrad (bob_marly), gitarzyści Unnamed. Chciałam zrobić poważny i kompetentny wywiad, ale tych dwóch łysoli nie zamierzało się poddać i na większość moich pytań odpowiedzieli bardzo oryginalnie. Cóż ja na to poradzę, że z nimi się nie da poważnie porozmawiać. Uwierzcie mi, nie będziecie się nudzić podczas czytania tego wywiadu, a i dowiedzieć się z niego można wielu ciekawych rzeczy... Zacznijmy zatem.

strona: 1 z 9

Marta (EMTE 'zine dla rockmetal.pl): Zacznijmy od zamierzchłych czasów, czyli roku '93, kiedy zespół powstał. Jak patrzyliście wtedy na wspólne granie i co w tym spojrzeniu zmieniło się do dzisiaj, a co pozostało z młodzieńczej werwy?

Konrad: Nie no, bez sensu jest to pytanie...

Piotr: Hi, hi, hi, ja w ogóle nie wiem o czym mowa...

Ej, no...

Konrad: Możemy nie odpowiadać i przejść do następnego?

Piotr: A jakie jest następne?

Wasza fascynacja doomem była słyszalna na wszystkich wydawnictwach. Co najbardziej ujmuje Was w tym gatunku muzycznym?

Konrad: Teraz już nic.

No, jeśli wszystkie odpowiedzi mają tak wyglądać, to ja nie zrobię tego wywiadu.

Konrad: Ale ja poważnie mówię.

No to dlaczego kiedyś cię fascynował?

Konrad: Bo mi się podobał. Odpowiadam ci ściśle na twoje pytania.

Ale ja nie chcę ścisłych odpowiedzi!

Konrad: No dobrze, jak mam się rozwlekać, no to zaczniemy... Kiedy ziemia była płynną masą...

Nie zrobię tego wywiadu...

Piotr: Nie możesz tych pytań jakichś łatwiejszych ułożyć?

Piotrek, to są inteligentne pytania, a nie jakieś... Wolałbyś coś w stylu "opowiedzcie mi o waszej pracy w studio" albo "kim jest dla was Mittloff"?

Konrad: Mentorem...

Piotr: Jest moim przyszywanym wujkiem.

Konrad: Rafał (perkusista Unnamed - red.) go na Wigilię w tym roku zaprosił! Ha, ha!

Ok, spokój! Powiedzcie mi, czym było dla Was granie w zespole siedem lat temu?

Konrad: Przygodą i zabawą.

Piotr: Zresztą cały czas, do tej pory jest zabawą.

Konrad: A ja chciałbym podkreślić, że to przede wszystkim przygoda... Gdyby można było, to ja bym prosił, żeby to boldem napisać... PRZYGODA! I kursywą.

A co się zmieniło od tamtego czasu?

Piotr: Jesteśmy tylko dużo starsi.

A jakie wtedy mieliście oczekiwania?

Piotr: Nie mieliśmy żadnych oczekiwań. Chcieliśmy grać. No, jakieś tam były, ale nie żeby zrobić karierę nie wiadomo jaką i zarabiać wielkie pieniądze. Dobrze się czujemy w swoim towarzystwie, muzyka sprawia nam ogromną radość, a to co się potem dzieje to miły dodatek.

autor: Marta "Lilly"