Przed warszawskim koncertem Opeth i Katatonii udało nam się porozmawiać z liderami obu zespołów. W tle próbowała jeszcze Katatonia, Mikael Akerfeldt męczył się zaś z otwarciem buteleczki "Żywca". Oto zapis naszej rozmowy:

strona: 1 z 4

rockmetal.pl: Już nie pierwszy raz gościcie w Polsce?

Mikael: Nie, to już drugi raz. Pierwszy raz graliśmy jakieś cztery lata temu z Cradle Of Filth. To chyba najlepszy koncert tamtej trasy. Może nie z naszej strony, bo nie byliśmy jeszcze rewelacyjni, jeśli chodzi o granie na żywo, ale ta publiczność... Byli tak szaleni. Nie martwiliśmy się kiepskim brzmieniem, było po prostu świetnie. Myślę, że polska publiczność jest jedną z najlepszych na świecie. Na pewno w Europie, bo nie graliśmy jeszcze poza nią.

Co myślisz o naszym kraju w ogóle? O ludziach, panującej tu atmosferze... Czy przez kilka lat od waszego poprzedniego koncertu wiele się zmieniło?

Wiesz, wtedy praktycznie cały czas siedzieliśmy w autobusie i nie zdążyliśmy nic zobaczyć. Teraz przejechaliśmy pół Polski pociągiem, przypłynęliśmy do Gdańska i stamtąd już jechaliśmy. Szczerze mówiąc, nie przypuszczałem, że to tak piękny kraj. Wprawdzie mijaliśmy kilka paskudnych budynków, jednak większość bardzo nam się podobała. A ludzie? Wiele nie mogę powiedzieć. Na pewno fani są niesamowici, natomiast wy jesteście w sumie pierwszymi Polakami, których poznałem. Poza nią (śmiejąc się pokazuje przez szybę organizatorkę koncertu)... Ale chyba jesteście w porządku (śmiech).

Ta trasa promuje nowy album - "Still Life", jednak już na sierpień zarezerwowaliście studio, żeby zarejestrować kolejny materiał. Współproducentem ma być Steven Wilson z Porcupine Tree. Dlaczego akurat on?

To było zawsze moje marzenie. Jestem wielkim fanem Stevena Wilsona i Porcupine Tree. Pewnego razu dostałem od niego maila, jakiś francuski dziennikarz dał mu naszą płytę i najwyraźniej mu się spodobała, bo napisał do mnie z propozycją współpracy. To rodzaj internetowej przyjaźni. Rozmawialiśmy o jakieś formie współpracy i zgodził się, ku mojemu zaskoczeniu zresztą, bo przecież jest on znany ze współpracy z wielkimi wykonawcami, jak chociażby Marillion czy Fish. To nie nasza stylistyka, jednak bardzo podoba mi się jego sposób produkcji. Mamy spotkać się w Anglii za jakieś dwa tygodnie i wszystko omówić...

Słyszałem, że jesteś wielkim fanem progresywnego rocka, mówiłeś chociażby o swojej fascynacji muzyką zespołu Camel...

Tak, Camel, uwielbiam ten zespół. Nie jestem fanem nowego art-rocka, jak na przykład Arena, jednak uwielbiam stare rzeczy, kolekcjonuję winyle i mam w swoich zbiorach wiele wspaniałych nagrań zespołów, o których nikt nigdy nie słyszał (śmiech). Wracając jeszcze do Porcupine Tree, szukam ich kasety, która została wydana tylko w Polsce. Więc musi tu być duże zainteresowanie muzyką progresywną.

autorzy: Adam "kalisz" Kaliszewski, m00n