zaloguj się | nie masz konta?! zarejestruj się! | po co?
rockmetal.pl - rock i metal po polsku wtorek, 31 marca 2020

recenzja: Bad Religion "The Gray Race"

26.07.2001  autor: RaMoNe
okładka płyty
Nazwa zespołu: Bad Religion
Tytuł płyty: "The Gray Race"
Utwory: The Gray Race; Them And Us; A Walk; Punk Rock Song; Empty Causes; Nobody Listens; Pity The Dead; Spirit Shine; The Streets Of America; Ten In 2010; Victory; Drunk Sincerity; Come Join Us; Cease
Wykonawcy: Greg Graffin - wokal; Jay Bentley - gitara basowa; Greg Hetson - gitara; Brian Baker - gitara; Bobby Shayer - instrumenty perkusyjne
Rok wydania: 1996
Subiektywna ocena (od 1 do 10): 8

Z wielką niecierpliwością, ale i z wielkim niepokojem oczekiwałem na nową płytę "monsters of melodic punk rock" - Bad Religion. Mój niepokój wynikał z tego, że chłopcy postanowili opuścić niazależną wytwórnię Epitaph i przejść do wielkiego koncernu Sony. Lecz ważniejszą przyczyną był fakt odejścia z zespołu Bretta Gurewitza. Jego wkład w muzykę był niepodważalny. Moje ulubione numery tego zespołu były w większości jego autorstwa.

Jakże jednak ogromne było moje pozytywne zaskoczenie tym co usłyszałem. Greg Graffin poradził sobie wspaniale! Skomponował 14 kawałków, które wcale nie ustępują poprzednim produkcjom grupy. Na pewno słyszeliście juz "Punk Rock Song", utwór będący syntezą tego co w Bad Religion najlepsze. Cudowne harmonie wokalne i porywające wykonanie nie pozwalają ustać w miejscu. W podobnym klimacie są utrzymane "Empty Causes" i "Drunk Sincerity" - dzieła przynajmniej dla mnie wielkie.

Nie brakuje jednak na "The Gray Race" zwykłych rock'n'rollowych numerów jak na przykład "Pity The Dead", "The Walk" czy wspaniałe "Streets Of America". Świadczy to o pewnym dystansie chłopców do punk rocka (chłopców... :)) oni już mają dobrze po trzydziestce).

Płyta nie jest również pozbawiona ideologicznego zadęcia. "Ten In 2010" jest katastroficzną przepowiednią tego co zdarzy się za kilkanaście lat. Będzie nas na świecie 10 miliardów! Nie wiem jak Was, ale mnie to przeraża.

Jednak "The Gray Race" to, jak zwykle w przypadku, Bad Religion prosty i bardzo melodyjny punk'n'roll, który nigdy nie nudzi. Może to zabrzmi jak bluznierstwo, ale harmonie wokalne w Bad Religion są tak samo niepowtarzalne jak w przypadku grupy Queen. Gdy je słyszysz od razu wiadomo, że to jest to! :). I taką wlaśnie jest dla mnie "Szara rasa" - niepowtarzalną płytą, która świadczy o tym, że prawdziwe, proste i szczere granie nie umiera. I to jest pocieszające...

Komentarze
Dodaj komentarz »

Oceń płytę:

Aktualna ocena (69 głosów):

 
 
75%
+ -
Jak oceniasz płytę?

Materiały dotyczące zespołu

Napisz recenzję

Piszesz ciekawe recenzje płyt? Chcesz je publikować na rockmetal.pl?

Zgłoś się!
Czy jakiś muzyk uczył Cię gry na instrumencie lub śpiewu?