zaloguj się | nie masz konta?! zarejestruj się! | po co?
rockmetal.pl - rock i metal po polsku poniedziałek, 22 lipca 2019

recenzja: S.O.D. "Speak English Or Die"

12.06.1999  autor: RaMoNe
okładka płyty
Nazwa zespołu: S.O.D.
Tytuł płyty: "Speak English Or Die"
Utwory: March Of The S.O.D.; Sargent "D" Of The S.O.D.; Kill Yourself; Milano Mosh; Speak English Or Die; United Forces; Chromatic Death; Pi Alpha Nu; Anti-Procrastination Song; What's That Noise; Freddy Krueger; Milk; Pre-Menstrual Princess Blues; Pussy Whipped; Fist Banging Mania; No Turning Back; Fuck The Middle East; Douche Crew; Hey Gordy!; Ballad Of Jimi Hendrix; Diamonds And Rust (Extended Version)
Wydawcy: Megaforce Records, Roadrunner Records, Metal Mind Productions
Rok wydania: 1985
Subiektywna ocena (od 1 do 10): 8

Czy są na sali ludzie, chcący wiedzieć jak kiedyś było pojmowane pojęcie "hardcore", że były takie hardcore'owe zespoły jak Suicidal Tendencies, Bad Religion (tak, tak, to nie był wtedy punk jako taki) oraz oczywiście S.O.D? Myślę, że Dog Eat Dogi, czy inne Biohazardy nie pozwoliły niektórym zapomnieć o klasykach.

Jednym z takich klasyków jest niewątpliwie lider S.O.D. - Billy Milano (ciekawe, czy ma coś wspólnego ze słynnym polskim zespołem rozrywkowym, może to rodzina?) i płyta, której chciałbym poświęcić trochę miejsca, czyli "Speak English Or Die".

Co znaczy po angielsku "hardcore"? Znaczy nie mniej ni więcej jak ekstremalny i taka jest to właśnie muzyka. Kawałki nie dłuższe niż 2 minuty, miejscami perkusja osiąga tempo z najlepszych (grindcore'owych) czasów Napalm Death. Ogniste, ciężkie, ale jednocześnie bardzo melodyjne riffy, żadnego kombinowania, a teksty generalnie o dupie Maryni (tytuł "Pre-Menstrual Princess Blues" mówi sam za siebie - księżniczka po prostu nie może znaleźć podpasek), to wyznaczniki tych około 30 minut.

To nie jest jakaś zaangażowana papka, nie brakuje tu sporej dawki wygłupów. Patrz "What's That Noise" (sprzęt się zepsuł, więc trzeba się wkurwić), Ballad Of Jimi Hendrix ("tatatata he's dead"), "Diamonds And Rust (Extended Version)" - ta wersja ma 2 sekundy, więc ile trwała poprzednia? :) Pamiętam, że kiedyś żadna impreza nie mogła obejść się bez tej kasety, zabawa przednia, słowo daję. Rok temu kupiłem sobie oryginalne wydawnictwo i powiem szczerze, że się zawiodłem. Nie ma w nim nic. Jakieś jedno zdjęcie, parę informacji, nawet składu. Trochę szkoda.

Tak więc kochani hardcore'owcy: nie samym Biohazardem człowiek żyje, warto wiedzieć, skąd się to wszystko wzięło.

Komentarze
Dodaj komentarz »
SOD
bodekk (gość, IP: 85.222.76.*), 2012-09-05 16:47:11 | odpowiedz | zgłoś
Speak English Or Die!!! na zmywak
S.O.D.
mangled (gość, IP: 89.230.54.*), 2012-09-04 19:21:52 | odpowiedz | zgłoś
do Cro-Mags, D.R.I., S.O.D. śmiało można dorzucić jeszcze Wehrmacht, Spazztic Blurr i Cryptic Slaughter. Pierwsza liga jeżeli chodzi o dany gatunek.
re: S.O.D.
Marcin Kutera (wyślij pw), 2012-09-05 00:46:00 | odpowiedz | zgłoś
ooo Wermacht racja. Shark Attack i Biermacht to były albumy!!! :)
crossover
Marcin Kutera (wyślij pw), 2012-09-02 12:54:48 | odpowiedz | zgłoś
Nie no ok. Biohazard, Dog Eat Dog, Crowbar, Madball, Pro-Pain to dopiero druga fala sceny hard core, w tym hc punk, crossover (dbeat).

Pierwsza to oczywiście DRI, Agnostic Front, Circle Jerks, Black Flag, SOD, MOD, DOA, SOB, Ratos De Porao, Cro Mags no może jeszcze Mucky Pup, czy nawet No Means No. W tych kapelach odpowiednio muzycznie było więcej punka, w niektóych więcej thrashu (mimo to miały one wspólny muzyczny mianownik)

W Polsce zaczęła się dopiero druga fala pod koniec lat 80. XX wieku.
Nawet były zadymy pod koniec lat 80tych w Jarocinie (metale z hardcore'owcami)

kapele? wczesny Acid Drinkers, SKTC i Apatia

protoplaści? No może gdzieś tam wczesny album Armii. Wczesna Siekiera z Budzyńskim, nie z Adamskim. Dezerter. To tak trochę na wyrost, bo to stylistyka punka, ale te kapele zdecydowanie miały szybszy bit (taki w stylu punk 1983) od innych zbliżających sie w kierunku hardcore.

W czasach świetności hc rap?
Dynamind

i pewnie jeszcze coś tam się znajdzie
re: crossover
Marcin Kutera (wyślij pw), 2012-09-04 13:23:54 | odpowiedz | zgłoś
i jeszcze przypomniał mi się taki polski zespół Jesus Chrysler Suicide, który z tej 2 fali takiego grania też m.in. zawierał te muzyczne elementy. Dosyć ciekawa kapela
Polecam
panza (gość, IP: 212.59.238.*), 2009-12-27 23:57:53 | odpowiedz | zgłoś
Milano - luźny tekściarz, muzycy - Anthrax, S.O.D. polecam śmiałooo
klasyk
ironix (gość, IP: 89.78.5.*), 2008-09-28 14:28:22 | odpowiedz | zgłoś
Kapela z charyzmą, brzmienie, którego nie potrafią osiągnąć niektóre dzisiejsze teamy oraz niesamowite tempo albumu... Ciary na plecach

Oceń płytę:

Aktualna ocena (138 głosów):

 
 
79%
+ -
Jak oceniasz płytę?

Materiały dotyczące zespołu

- S.O.D.

Napisz recenzję

Piszesz ciekawe recenzje płyt? Chcesz je publikować na rockmetal.pl?

Zgłoś się!
Ile najwięcej zdarzyło Ci się zapłacić za bilet na koncert?