zaloguj się | nie masz konta?! zarejestruj się! | po co?
rockmetal.pl - rock i metal po polsku środa, 24 lipca 2019

recenzja: AC/DC "Stiff Upper Lip"

6.03.2000  autor: Rip
okładka płyty
Nazwa zespołu: AC/DC
Tytuł płyty: "Stiff Upper Lip"
Utwory: Stiff Upper Lip; Meltdown; House Of Jazz; Hold Me Back; Safe In New York City; Can't Stand Still; Can't Stop Rock'n'Roll; Satellite Blues; Damned; Come And Get It; All Screwed Up; Give It Up
Wykonawcy: Phill Rudd - instrumenty perkusyjne; Cliff Williams - gitara basowa; Brian Johnson - wokal; Malcolm Young - gitara rytmiczna; Angus Young - gitara
Wydawcy: Warner Music
Rok wydania: 2000
Subiektywna ocena (od 1 do 10): 7

"Stiff Upper Lip" kontynuuje rozpoczęty albumem "Ballbreaker" powrót do bluesowo-rockandrollowych korzeni. Oczywiście, o żadnym wielkim powrocie nie ma tu mowy, bo też i styl AC/DC przez lata nie ulegał zmianom, niemniej płyta bez wątpienia znajduje się bliżej "Dirty Deeds Done Dirt Cheap" (1976) niż "The Razors Edge" (1990). Nie bez znaczenia jest to, że produkcją zajął się George Young, który wraz z Harrym Vandą, pracował z zespołem w latach siedemdziesiątych. Niestety zaowocowało to przesadną nonszalancją w tej kwestii i często słychać zupełnie niepotrzebne studyjne "brudy". Być może taki był zamiar, ale psuje to dobre wrażenie.

Na "Stiff Upper Lip" nie ma niespodzianek: perkusista spełniający funkcję metronomu, łkająca bluesowo gitara Angusa Younga i siłowy śpiew Briana Johnsona, posiadacza jednego z najbardziej charakterystycznych głosów w muzyce rockowej - czyli wszystko to, za co kocha się lub nie znosi AC/DC. Żadnego industrialu, ballad czy skrzypiec. Po prostu hard rock, może i mało odkrywczy, ale za to na najwyższym poziomie.

Spośród dwunastu utworów zdecydowanie wyróżnia się dynamiczny "Safe In New York City"; takiej właśnie perełki brakowało mi na "Ballbreaker". Niczego nie można też odmówić "House Of Jazz" i "Come And Get It" (Angus śpiewający w refrenie!). Są też momenty słabsze - "Can't Stand Still" jest dość nudne i monotonne w porównaniu resztą. Jednak mimo paru wypełniaczy, płyty słucha się znakomicie. Nikt, kto lubi tego rodzaju granie, szybko "Stiff Upper Lip" nie odłoży.

Wielkie słowa uznania należą się Brianowi Johnsonowi. Śpiewa z tą samą mocą i zaangażowaniem, co na "Back In Black" sprzed dwudziestu lat. Rzadko zdarza się, by wokalista równie skutecznie opierał się działaniu czasu.

Jedynym zgrzytem jest nad wyraz skromna wkładka płyty, która pod tym względem zdecydowanie ustępuje "Ballbreaker". Nie zawiera nawet tekstów utworów (podobno taka była decyzja zespołu), co przy cenie 56 złotych może denerwować.

"Stiff Upper Lip" jest zdecydowanie albumem godnym polecenia. Jak podsumować całość? Mało oryginalnym tytułem siódmego utworu.

Komentarze
Dodaj komentarz »
ac dc piorun dc!
Madafakadiamond (gość, IP: 86.63.88.*), 2010-07-31 11:23:09 | odpowiedz | zgłoś
Szczerze? Bardzo lubię ten zespół. Mam ich kasetę. To prawdziwy hard rock ale ja znam inne albumy ale po tym przeczyaniuna pewno przesłucham jeszcze inne albumy. Czas pokaże.

Oceń płytę:

Aktualna ocena (221 głosów):

 
 
75%
+ -
Jak oceniasz płytę?

Materiały dotyczące zespołu

- AC/DC

Napisz recenzję

Piszesz ciekawe recenzje płyt? Chcesz je publikować na rockmetal.pl?

Zgłoś się!
Na który film czekasz z największą niecierpliwością?