zaloguj się | nie masz konta?! zarejestruj się! | po co?
rockmetal.pl - rock i metal po polsku wtorek, 17 listopada 2026

recenzja: Blues for Neighbors "Living Water Live"

17.11.2026  autor: Krasnal Adamu
okładka płyty
Nazwa zespołu: Blues for Neighbors
Tytuł płyty: "Living Water Live"
Utwory: Gallows Pole; It's All That Simple; John the Revelator; Before the Rooster Crows at Dawn; Make Me a Bird; Tombstone; Each Drop Is the Ocean; Cuckoo; The Devil Went Down to the Town; Mr. Ike; Trackless Wilds; Crawling in the Mud; Greengrass
Wykonawcy: Marcin Gałkowski - wokal, gitara, instrumenty perkusyjne, harmonijka, syntezatory; Paweł Oczkowski - gitara prowadząca
Wydawcy: Bloos Records, Musica Tenebris
Premiera: 13.11.2026
Subiektywna ocena (od 1 do 10): 8

Pełna koncertówka Blues for Neighbors na nośniku fizycznym, a nie tylko kilkuutworowe nagrania z prób dostępne cyfrowo, to album, o którym może marzyłem - głównie po to, żeby słuchać rozbudowanej wersji "Each Drop Is the Ocean" - ale zupełnie się jego wydania nie spodziewałem. Wrocławski duet mnie jednak zaskoczył i z zaledwie trzytygodniowym wyprzedzeniem zapowiedział premierę "Living Water Live". Termin wyznaczono na dokładnie rok po publikacji studyjnego "Rivers of Living Water". Starszy tytuł tłumaczy zabawny nadmiar "życia" w nowszym.

Na okładce, znowu autorstwa Kamila "Lupusa" Boettchera, nie ma tym razem żadnych cmentarnych widoczków ani motywów westernowych, jest za to ćma ze wzorem przypominającym ludzką czaszkę. Bardziej od niezbyt typowej dla Blues for Neighbors grafiki zdziwiło mnie to, co zobaczyłem po otwarciu digipaka. Członkowie duetu chyba pierwszy raz nie zostali wymienieni tylko po inicjałach, lecz figurują pod pełnymi nazwiskami. Ich zdjęcie zamiast rysunków to też nowość. Może to tylko jednorazowa zmiana, żeby jakoś odróżnić koncertówkę od pozostałych płyt w dorobku. Fotka pochodzi oczywiście z klubu, w którym odbył się zarejestrowany występ. W warszawskim "La Boheme" zespół zagrał 30 maja 2026 r. Wciąż promował "Rivers of Living Water", więc aż sześć z trzynastu utworów na "Living Water Live", w tym trzy tzw. tradycyjne, a nie autorskie, pochodzi właśnie z tego albumu. Wykonał też trzy kawałki z "Funeral Piles and Gallows", po dwa z "From Roaming About" i "Cursed Songs" oraz ani jednego z "Blues for Neighbors", czyli im dalej w przeszłość, tym mniej lub tyle samo. Ciekawe, że wśród kompozycji z najnowszego studyjnego długograja nie znalazł się singlowy "We're All Private Property". Czyżby okazał się nienajlepszym wyborem?

Ani trochę mnie nie zaskoczyło, co na "Living Water Live" spodobało mi się od razu. Po pierwsze: solówki gitarowe Pawła Oczkowskiego. Ile jest w nich improwizacji, nie potrafię ocenić, ale nie są wiernym odtworzeniem tych z albumów studyjnych. Najbardziej do gustu przypadł mi chyba popis z "Cuckoo". Po drugie: "Each Drop Is the Ocean", w trzeciej minucie bez pośpiechu przechodzące w część instrumentalną. Od wersji z "From Roaming About" utwór różni się nie tylko dodaną końcówką. Na żywo duet zagrał go szybciej. Podobnie można opisać koncertowe wykonanie "The Devil Went Down to the Town" - zespół przyspieszył, a w finiszu zawarł nowy pomysł. Zmian słychać na koncertówce więcej. Co do tempa, pewnie wszystkich różnic nie wyłapałem, ale "Before the Rooster Crows at Dawn" duet wykonał odrobinę szybciej, a "Trackless Wilds" - wolniej. W "It's All That Simple" zespół nie trzyma się ściśle wersji studyjnej zwłaszcza w części z solówką. "Crawling in the Mud" rozwinął się za to tak, że jest o ponad dwie minuty dłuższy. Najważniejsze, że w żadnym przypadku nie są to zmiany na szkodę. To między innymi dzięki nim utwory brzmią świeżo.

Odnośnie repertuaru trudno mieć poważne uwagi. Miłośnicy żywszego grania mogą się ucieszyć z "Before the Rooster Crows at Dawn" i "The Devil Went Down to the Town" z dodającymi energii slide'ami. Jeśli ktoś woli spokojniejszą muzykę, znajdzie tu dla siebie urocze "Make Me a Bird" i smutne "Tombstone". Jako najlepsze utwory wskazuję "Mr. Ike" i "Crawling in the Mud", ale bez silnego przekonania, bowiem poziom na albumie jest raczej wyrównany. Na "Living Water Live" nie ma słabych punktów. Może tylko chciałbym choć raz usłyszeć, jak Blues for Neighbors na żywo korzysta też z banjo lub mandoliny, ale nie przeszkadza mi, że ponownie ograniczył się do swojego podstawowego instrumentarium. Poza dwiema gitarami akustycznymi i wokalem słychać więc na albumie przede wszystkim cajon i tamburyn, a w części utworów dodatkowo harmonijkę i syntezatorowe tło.

Opublikowany zapis bluesowego występu ma około siedemdziesięciu minut, ale odnoszę wrażenie, że między niektórymi kawałkami dokonano cięć, którym sprzyjały momenty zupełnej ciszy. Nie wiem, ilu na koncercie było widzów. Oklaski słychać wyraźnie i wydaje się, że to naprawdę niewielka grupka. Atmosfera panowała przyjacielska, pozbawiona zadęcia, w odpowiednim stopniu luźna. Po jedenastu utworach publiczność zażądała bisu. Zgromadzeni dobrze odbierali i muzykę, i konferansjerkę Marcina Gałkowskiego. Na jego prośbę włączyli się już w wykonanie trzeciej pozycji na setliście, czyli "John the Revelator". Wzbogacony grupowym, rytmicznym klaskaniem utwór na koniec jakby się rozleciał. Podczas strojenia gitary przed "Tombstone" zaczęły się krótkie, dowcipne rozmowy wokalisty z widzami. Żarty, np. o przedmuchiwaniu harmonijki, trzymały się go już do samego końca - do opowieści o przygodzie pod sklepem, która swoim umiejscowieniem po ostatnim utworze zaskakuje jak tzw. "hidden track". Z ilością gadania na szczęście nie przesadzono - chociaż słuchacze nieznający języka polskiego mogą mieć inne zdanie.

Nagraniami z serii "Kitchen Sessions" Blues for Neighbors narobił mi apetytu na prawdziwą koncertówkę. Z jego zaspokojeniem się zbytnio nie spieszył. Na "Living Water Live" w największym stopniu skupił się na materiale z najnowszego, piątego albumu studyjnego, więc setu nie nazwałbym przekrojowym ani podsumowującym dotychczasową twórczość grupy, ale narzekać z tego powodu nie zamierzam. Ta koncertówka jest taka, jaka być powinna: dobrze dokumentuje, jak zespół się prezentuje na żywo, stanowi wartościowe uzupełnienie jego dyskografii i przede wszystkim przynosi rozrywkę.

Komentarze
Dodaj komentarz »