zaloguj się | nie masz konta?! zarejestruj się! | po co?
rockmetal.pl - rock i metal po polsku niedziela, 15 grudnia 2019

recenzja: Led Zeppelin "I"

28.01.2013  autor: Piotr Karasiński
okładka płyty
Nazwa zespołu: Led Zeppelin
Tytuł płyty: "I"
Utwory: Good Times Bad Times; Baby, I'm Gonna Leave You; You Shook Me; Dazed And Confused; Your Time Is Gonna Come; Black Mountain Side; Communication Breakdown; I Can't Quit You Baby; How Many More Times
Wykonawcy: Robert Plant - wokal; Jimmy Page - gitara; John Paul Jones - gitara basowa; John "Bonzo" Bonham - instrumenty perkusyjne
Wydawcy: Atlantic Recording Corp.
Rok wydania: 1969
Subiektywna ocena (od 1 do 10): 8

"Album 'Led Zeppelin' miał znakomitą atmosferę, oni tworzyli rzeczy, jakich nikt wcześniej nie słyszał. Istniały zespoły grające mieszankę bluesa i rocka, ale to było inne".

"Byli pochodną Cream, ale mieli znacznie większy ciężar gitar. Jack Bruce z Cream był tak naprawdę wokalistą jazzowym i bluesowym, a Robert wiedział, jak dorzucić do pieca. Led Zeppelin przenieśli to na nowy poziom. To była moc! I nagle stało się to nową formułą muzyki. Nawet Hendrix zaczynał ulegać zmęczeniu. Zaczął iść w kierunku jazzu. Zeppelini zregenerowali scenę".

"Może nie jest to najwspanialsza płyta Led Zeppelin. Nagrali pewnie lepsze. Ale dla mnie osobiście znaczy więcej niż wszystkie inne. Pamiętam ją bowiem jako tę, która zmieniła wszystko. Była jak potężny cios pięścią w nos. Nikt wcześniej tak nie grał. To było jedno wielkie łubudu! Ale czy to na pewno było heavy? Może i tak. Weźmy numer taki, jak 'Communication Breakdown'. Ile w tej muzyce było furii! W muzyce i w głosie Roberta Planta. Nikt nie śpiewał tak jak on oprócz Terry'ego Reida, który był pewnie jego wzorem".

Właściwie tymi trzema wypowiedziami Tony'ego Iommiego z Black Sabbath, Rogera Daltrey'a z The Who oraz Burke'a Shelley'a z Budgie mógłbym zakończyć recenzję płyty "Led Zeppelin I", jednego z najważniejszych debiutów w historii rocka.

Znani już wcześniej pod nazwą The New Yardbirds, członkowie Led Zeppelin w 1969 roku weszli do studia, by zarejestrować materiał, który miał wywrócić świat bluesa i rocka do góry nogami. Krążek składała się w większości z piosenek, które muzycy grali wcześniej na koncertach. A były to standardy bluesowe, nowocześnie zaaranżowane. Jedynym błędem, jaki zrobili Anglicy na początku, było podpisanie utworów swoimi nazwiskami, gdy w rzeczywistości były to kompozycje innych muzyków. Band później miał spore kłopoty z wymiarem sprawiedliwości.

Wydawnictwo otwiera jedna z moich ulubionych piosenek Led Zeppelin - "Good Times, Bad Times". Zapowiada ona moc i energię, jakie będą towarzyszyły całej płycie. Ale zaraz następuje zmiana klimatu, wchodzi "Baby, I'm Gonna Leave You" autorstwa Anne Bredon. Nostalgiczna ballada z pięknymi przejściami i zmianami tempa. W przyszłości usłyszymy równie genialne "Since I've Been Loving You" oraz niezapomniane "Stairway To Heaven", oparte na podobnej myśli kompozycyjnej. Generalnie utwory za bardzo nie odbiegają od siebie jakością. A jest ona znakomita. Dostajemy tutaj hymnowy "Your Time Is Gonna Come", energetyzujący i szybki "Communication Breakdown" czy dłuższe formy, jak np. "How Many More Times", wszystko oczywiście okraszone zwalającymi z nóg popisami Page'a i genialną sekcją rytmiczną, za którą odpowiedzialni byli Bonham i Jones. Nigdy nie przepadałem za wokalem Planta, ale to, co robi ze swoim głosem w "Dazed And Confuzed", za każdym razem sprawia, że kapcie spadają mi z wrażenia. W tym miejscu warto polecić wszystkim wykonanie tego kawałka z płyty "How The West Was Won" - najwyższa światowa klasa.

Pierwsze dzieło Brytyjczyków nie ma słabego punktu i nie mam się do czego przyczepić. Muzyka jest jednocześnie ciężka i gra leciutko, więc przyjemnie się jej słucha. Tak opisali pierwsze wrażenia po usłyszeniu kapeli panowie z The Who i właśnie wtedy powstała nazwa Led Zeppelin, po kilku kosmetycznych poprawkach menedżera grupy Petera Granta.

Okładka albumu przedstawia katastrofę sterowca Hindenburg i jest jak najbardziej adekwatna do muzyki zawartej na krążku, ponieważ w tamtym czasie był to prawdziwy wybuch energii, a fala uderzeniowa, która bucha z każdej sekundy tej płyty, sprawiła iż zespół z marszu stał się gwiazdą światowego formatu.

Ciężko pisze się o legendach oraz o rzeczach oczywistych. Więc już kończę, polecając wszystkim ten album. Kto go jeszcze nie zna, powinien się wstydzić i jak najszybciej uzupełnić braki.

Komentarze
Dodaj komentarz »
re: Led Zeppelin "I"
pik (gość, IP: 83.31.149.*), 2014-09-16 16:50:09 | odpowiedz | zgłoś
Temple OF The dog rzecz jasna też wspaniała płyta. a w wyniku całej tej dyskusji zapodam sobie zaraz.. Mother Love Bone :)
re: Led Zeppelin "I"
wac
wac (wyślij pw), 2014-09-16 19:11:49 | odpowiedz | zgłoś
OK Panowie, ale połowa z wymienionych przez Was płyt to już 90 albo później :D
dorzucam Pretty Hate Machine, wacław's favorite :)
re: Led Zeppelin "I"
Wolrad
Wolrad (wyślij pw), 2014-09-16 22:03:11 | odpowiedz | zgłoś
Ja bym jeszcze niektóre płyty Screeming Trees dorzucił. Mniam,
mniam.
re: Led Zeppelin "I"
wac
wac (wyślij pw), 2014-09-16 23:42:24 | odpowiedz | zgłoś
Soundgarden metalowe? OK! ale Superunknown to więcej niż metalowy rock, jest tam całkiem dużo różnorodności, nie mniej niż na PJ płytach które słyszałem

dobra - poprzestańmy na tym, że PJ to świetny zespół z co najmniej jedną kapitalną płytą, której wpływ zawyża ich ogólną ocenę
re: Led Zeppelin "I"
Wolrad
Wolrad (wyślij pw), 2014-09-17 21:18:35 | odpowiedz | zgłoś
Soundgarden brało garściami nie tylko z BS. Szanuję ich za wypracowanie własnego melodyjnego stylu metalowego zawieszonego gdzieś w laatch 70 i 80.

Po grunge jeszcze Korn i nu metal oraz SOAD zrobiły dużą popularność. Ale jakoś tego nie kupuję, jedynie SOAD akceptuję.

A właściwie miało być o Led Zeppelin I :) :) :)
Tak przy okazji jakiś dziwny ten avatar waca.
Zaczął czytać książki, czy co?
re: Led Zeppelin "I"
wac
wac (wyślij pw), 2014-09-18 16:03:28 | odpowiedz | zgłoś
książki? banany!

przypatrz się uważnie kto tam jest :D
re: Led Zeppelin "I"
Wolrad
Wolrad (wyślij pw), 2014-09-18 21:38:51 | odpowiedz | zgłoś
na metala jakoś nie wygląda :)
re: Led Zeppelin "I"
wac
wac (wyślij pw), 2014-09-18 22:16:13 | odpowiedz | zgłoś
pewnie, że nie wygląda na metala - nie ten kejs :)
re: Led Zeppelin "I"
Wolrad
Wolrad (wyślij pw), 2014-09-19 18:25:58 | odpowiedz | zgłoś
Młodzieńczy Breivik wcina banana. Za parę lat będzie z niego ziółko. Zdepcze wielki mit Pearl Jam :)
re: Led Zeppelin "I"
wac
wac (wyślij pw), 2014-09-21 19:27:37 | odpowiedz | zgłoś
nie wiem teraz - obrazić się? :D Breivik?
...
4
...

Oceń płytę:

Aktualna ocena (141 głosów):

 
 
82%
+ -
Jak oceniasz płytę?

Materiały dotyczące zespołu

Lubisz tę plytę? Zobacz recenzje

All My Life "All My Life"
- autor: RJF

King Crimson "In The Court Of The Crimson King"
- autor: Grzegorz Kawecki

Black Sabbath "13"
- autor: Dominik Zawadzki

Kreator "Phantom Antichrist"
- autor: Megakruk

Megadeth "Countdown To Extinction"
- autor: Megakruk

Napisz recenzję

Piszesz ciekawe recenzje płyt? Chcesz je publikować na rockmetal.pl?

Zgłoś się!
Muzyki ilu pochodzących z Azji zespołów rockowych lub metalowych często słuchasz?