zaloguj się | nie masz konta?! zarejestruj się! | po co?
rockmetal.pl - rock i metal po polsku wtorek, 27 lutego 2024

recenzja: Jeff Buckley "Grace"

5.10.2000  autor: Tomasz Klimkowski
okładka płyty
Nazwa zespołu: Jeff Buckley
Tytuł płyty: "Grace"
Utwory: Mojo Pin; Grace; Last Goodbye; Lilac Wine; So Real; Hallelujah; Lover, You Should've Come Over; Corpus Christi Carol; Etetnal Life; Dream Brother
Wykonawcy: Jeff Buckley - gitara, wokal; Matt Johnson - instrumenty perkusyjne; Mick Grondahl - gitara basowa; Michael Tighe - gitara
Wydawcy: Columbia Records
Premiera: 1994
Subiektywna ocena (od 1 do 10): 10

Miałem nie lada problem zabierając się do napisania kilku słów o tej płycie. Zresztą mam nadal, gdyż nie wiem czy moje z nią pisane zmagania choć trochę oddadzą jej sprawiedliwość. Poznałem ją stosunkowo niedawno i od razu stała się moim prawdziwym skarbem. Na pewien czas odtrąciłem od siebie wszystkie swoje muzyczne perełki.

Zaprzedałem jej swą duszę. Przez cały dzień nie słuchałem nic, a gdy dzienny zgiełk świata roztapiał się powoli w ciemnościach, siadałem wygodnie w fotelu ze szklanicą wina w łapie i pobudzałem do życia swój odtwarzacz. Zaczynało się moje prywatne misterium. Na te parę godzin świat stawał się taki dobry, a ja czułem się rozgrzeszony z każdego najmniejszego przewinienia. Ba, czułem nawet, że rozgrzeszony mógłby być cały ten popieprzony świat. Gdyby tylko chciał.

Na płycie znajduje się dziesięć utworów i każdy z nich to historia na oddzielne opowiadanie. Od razu mówię, że o dwóch z nich pisać nie potrafię. To fragmenty piąty i siódmy. Słuchając tego drugiego czuję się jak ten odrzucony kochanek dobijający się do drzwi swojej ukochanej w strugach padającego deszczu. "Kocham cię, lecz obawiam się kochać". Rusza za serce. I taka jest też cała ta płyta. Na podstawach solidnej rockowej historii została zbudowana zupełnie nowa jakość.

Nieważnym staje się to, że czasami usłyszymy echa Led Zeppelin, Nirvany czy nawet Fields Of The Nephilim (dam głowę że "Dream Brother" był budowany wedle podobnej recepty, jaką wypisał McCoy). Ważne jest to, że dźwięki wlewające się do naszych uszu są tak szczere i prawdziwe, płynące wprost z głębi ludzkiej istoty. Śmiem twierdzić, że artysta nie potrafił przemawiać inaczej jak sercem i duszą. Może wyczuwał, że koniec już bliski...

Chwała mu za tę szczerość. Na płycie znajdują się trzy cudze kompozycje. "Halelujah" Leonarda Cohena, "Lilac Wine" J. Sheltona i "Corpus Christi Carol" B. Brittena. Żadnej z nich Jeff wstydzić się nie musi. Ich wykonanie jest piękne i porażające. Oto co znaczy zaaranżować pięknie czyjś utwór. Zaznaczę tylko, że "Corpus..." zaśpiewany został falsetem. Nie sposób przejść obojętnie. Jeśli ktoś pofatyguje się zdobyć tę płytę, to na pewno nie przeoczy rozpiętości skali głosu artysty i jego umiejętności trzymania frazy. W utworze tytułowym Jeff trzyma nutę najdłużej (przebijając Gillana z "Made In Japan" i Dickinsona w "Hallowed Be Thy Name"). Jeśli kto sądzi inaczej, to proszę dać znać.

Komentarze
Dodaj komentarz »
re: Jeff Buckley "Grace"
mimimi (gość, IP: 82.160.204.*), 2013-03-30 22:59:25 | odpowiedz | zgłoś
Fantastyczna płyta. Wracam do niej co kilka lat, wciąż robi niesamowite wrażenie.
"Dream brother" słuchany po raz pierwszy dosłownie ściął mnie z nóg.
j.w.
jeff_block (gość, IP: 213.192.125.*), 2010-06-09 22:39:46 | odpowiedz | zgłoś
Mija prawie 10 lat od czasu napisania tej recenzji i nic więcej właściwie dodać nie sposób. Ponadczasowy album, jak zresztą i powyższa recenzja. Mam nadzieję, że jej autor zapuszcza jeszcze Grace tak by jak my wszyscy jak tytuł wskazuje doznać przy nim aktu łaski.
[*]
katelovesjeff (gość, IP: 83.12.19.*), 2009-07-23 22:43:49 | odpowiedz | zgłoś
gdy znalazłam całkiem przypadkiem muzykę jeffa otworzyłam oczy na piękno. to było coś jak przebudzenie z głębokiego snu. kocham jego muzykę, uwielbiam każdą piosenkę z osobna i każdą inaczej odbieram. szkoda tylko że już więcej nic nie nagra [*]
Jeff Buckley
Iv (gość, IP: 217.172.230.*), 2009-04-05 10:13:28 | odpowiedz | zgłoś
Opisał pan moją historię ze spotkania z muzyką Jeffa Buckleya. ciągle jestem uzalezniona od tej płyty. Pozdrawiam wszystkich fanów.
Jeff Buckley
Happy (gość, IP: 83.23.93.*), 2008-02-01 00:19:58 | odpowiedz | zgłoś
Kocham ten album jest genialny... jeszcze raz potwierdza się że świetni ludzie żyją krótko=/

Oceń płytę:

Aktualna ocena (311 głosów):

 
 
94%
+ -
Jak oceniasz płytę?

Materiały dotyczące zespołu

Lubisz tę plytę? Zobacz recenzje

King Crimson "In the Court of the Crimson King"
- autor: Grzegorz Kawecki

Pink Floyd "Wish You Were Here"
- autor: Tomasz Kwiatkowski
- autor: GSB
- autor: Tomasz Klimkowski

Metallica "Master Of Puppets"
- autor: Tomasz Kwiatkowski
- autor: Qboot

Led Zeppelin "II"
- autor: Kajetan Pawełczyk

Armia "Triodante (reedycja)"
- autor: ad

Napisz recenzję

Piszesz ciekawe recenzje płyt? Chcesz je publikować na rockmetal.pl?

Zgłoś się!
Czy widzisz podobieństwa między muzyką klasyczną a metalem?